Amper opgestegen of na tien minuten had ik al zadelpijn. Pffff. Nog drie uur te gaan, hoe dan? Met een goedkoop ticket wordt er bij deze maatschappij op alles bezuinigd, vooral op de stoelkussens, merk ik. Die voelen aan als een houten plankje.
Halverwege gingen de twee jongens naast me even aan de wandel. Ik zag mijn kans om ook meteen even te staan en te bewegen. Tip: grijp dit soort momenten altijd aan als je op reis bent, ook als je nergens last van hebt, je lichaam is je dankbaar. Na een poosje zaten we weer en mijn billen begonnen meteen te roepen, auch.
Mijn gedachten gingen naar de lessen van afgelopen week, met de kleur roze als thema en zachtheid als essentie. Met volledige, zachte aandacht in het lichaam hadden we de relatie met ons lichaam verkend, de bewegingen uitgevoerd op het ritme van de adem, zo langzaam en zacht mogelijk. Een gedegen onderzoek naar wat je waarneemt. Waar voel je zachtheid? Waar ongemak? En kun je je daaraan overgeven, of schiet de ‘monkey mind’ er telkens tussendoor, die afleiding blijft verzinnen, over wat je nog moet doen, of dat dit toch wel héél traag gaat. Misschien herkenbaar. Voor mij een jaar of twintig geleden zeker wel.
Maar nu die billen. Wat gaan we doen? Ik heb de keuze:
- Flink klagen bij de buren hoe hard die stoelen zijn, op zoek naar medestanders. Veel gekozen optie, maar inmiddels weet ik: er zijn betere.
- Me steeds drukker maken over hoe ik nog anderhalf uur doorkom, me onophoudelijk bewegen in de krappe ruimte die er is, een licht gevoel van paniek komt zelfs al opzetten.
- Ik kies voor optie drie; met zachte aandacht aanwezig zijn. Ontdekken hoe ik de zitspieren onzichtbaar om en om kan aanspannen op het ritme van de adem. Terwijl ik dat doe, kijk ik uit het raam en zie ik tot mijn verrassing een wonderschoon uitzicht op licht besneeuwde bergtoppen. Zo bewaak ik, heel eenvoudig nog wel, het gevoel van innerlijke rust in mijzelf.
Wauw, dit is yoga in de lucht, bedenk ik me enthousiast, niets meer aan de hand!
En, intern maak ik natuurlijk wel even de notitie om een volgende keer een opblaaskussentje mee te brengen.😉