Uit het raam zie ik de milde zonnestralen van de nazomer nadat ik ben opgestaan. Terwijl ik naar beneden loop merk ik op, hoe lekker het zou zijn om de zonnestralen nog wat meer te voelen, maar de zon staat te laag en komt niet over de gebouwen uit in de tuin.
Ik bedenk welke dingen ik vandaag graag wil doen zodat alles op tijd klaarligt voor de start van de volgende opleiding. Er is ruimte. Dan komt het denken verder aan het woord. De dag beginnen met wandelen, kan dat wel? Beter beginnen met de lastigste taak? De focus is in de ochtend is toch het grootste?
Ik herken deze gedachten, en neem ze waar. Ik laat de gedachten voor wat ze zijn, namelijk gedachten, en trek mijn schoenen aan.
Met een donkere wolk op de hielen loop ik naar het waterbergingsgebied, daarom wel in een lekker tempootje vandaag. Ik loop langs de vol hangende perenbomen die bijna geplukt willen worden en in gedachte begroet ik het clubje grazende koeien in de wei.
Dan is het er, dat heerlijke weidse uitzicht. De zon schuin links van me, bedekt met flarden wolken en blauw. Het water voor me lijkt wel de scheidslijn want rechts hangt de diep donkere lucht. Ik beoefen een zachte twist en draai naar rechts en zie hierdoor achter me hoe nu een prachtige regenboog eindigt op het clubje koeien. Om dan naar links te draaien, en zie hoe 3 roofvogels mega geconcentreerd, op een mogelijke prooi op de grond gericht zijn.
Een glimlach verschijnt op mijn gezicht en draai terug. Wat heb ik al veel moois gezien deze ochtend. Goed dat ik gegaan ben in plaats van meteen achter de computer te kruipen. Al terug wandelend voel ik de warmte van de nazomer wind op de huid en merk op dat deze iets krachtiger wordt.
Ik realiseer me hoe fijn het is om bewust met de zintuigen waar te nemen en hoe dit als echte ontspanning voor me aanvoelt. Dit is ook precies wat ik vorige week vrijdag met een groep vrouwen mocht ervaren tijdens onze buitendag, waar we samen de eenheid met de natuur voelden. Het gaat door me heen hoe graag ik vrouwen zo op een natuurlijke manier begeleid, en de diepe vervulling die het me brengt om te zien wat het hen oplevert.
Ja, we zijn onderdeel van deze mooie natuur. En dan, net voordat ik binnen ben met een portie ontspanning aan het begin van de dag, laat de donkere wolk haar eerste druppeltjes los.
Ben jij ook nieuwsgierig wat het je brengt om vrij van alle afleiding, bewust met jezelf in de natuur te zijn? Bekijk de Agenda voor de eerstvolgende mogelijkheid. Fijn als je meegaat.